Նախ Աստծո բարին բոլորին, ովքեր որոշեցին ու կազմակերպեցին մի բան, որ միայն վերաբերվում է հորը եւ աղջկան, թե չէ մի տեսակ ամեն անգամ պապաները մոռացվում են ու մնում միայն իրենց դստրիկների սրտերում:
Հրաշք ընտանիք ունեմ, կին եւ երեք երեխաներ` երկու աղջիկ ու մի տղա: Որպես կանոն, լինելով հայ տղամարդ, պիտի որ որդուս ամենաշատը մեծարեի, սակայն այդպիսին չեմ: Երեք երեխաներիս էլ հավասար եմ սիրում, ու հոգ տանում, միայն թե, կարծում եմ, որ Աստված ինձ նվիրել է մի աղջիկ, մի տղա, ու մի հրաշք ծաղիկ. Հասմիկս է, նրբիկս, քնքուշս, նա ինձ հետ է կապնված հոգուս բոլոր լարերով, երբ տուն եմ մտնում սիրում ու գուրգուրում եմ երեք երեխաներիս, իսկ նա գրքերը վերցնում ու տեղավորվում է կողքիս:
Հիմա դստրիկս 15 տարեկան է, գիտեմ որ շուտով, մի քանի տարի հետո, իր ընտանիքն է ունենալու, եւ օրս բացվելու է առանց նրա գեղեցկությունը վայելելու, սակայն հուսով եմ, որ նա կգեղեցկացնի իր շրջակա աշխարհն այնպես, ինչպես ջերմացնում է իր սիրող հոր սիրտն ու հոգին…
Աստված օրհնի բոլոր հայրերին եւ արժանացնի դստրիկներին եկեղեցի թեւանցուկ տանելու լուսե պսակի օրին…
Կարծիքներ
Հարգելի այցելուներ, այստեղ դուք կարող եք տեղադրել ձեր կարծիքը տվյալ նյութի վերաբերյալ` օգտագործելուվ Facebook-ի ձեր account-ը: Խնդրում ենք լինել կոռեկտ եւ հետեւել մեր պարզ կանոներին. արգելվում է տեղադրել թեմային չվերաբերող մեկնաբանություններ, գովազդային նյութեր, վիրավորանքներ եւ հայհոյանքներ: Խմբագրությունն իրավունք է վերապահում ջնջել մեկնաբանությունները` նշված կանոնները խախտելու դեպքում: